KatMK Madde 22 — V - Ortak giderlerin teminatı:

İlk kabul gerekçesi

Teklif eden: Hükümet tasarısı (Bakanlar Kurulu)

Bu gerekçe birden çok maddedeki değişikliği birlikte açıklar (22. madde, 18. madde, 19. madde, 20. madde, 21. madde, 23. madde, 24. madde, 25. madde, 26. madde).

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM (Madde : 18 - 26)

Kat maliklerinin kat irtifakı sahiplerinin borçlarını düzenliyen bu bölümün en başında, yükümlere ait genel kaide konduktan sonra, kat mülkiyetine konu olan gayrimenkulün bakımı, korunması, genel masraflarına iştirâk edilmesi, sigorta ettirilmesi gibi özel durumlara geçilmiş ve ayrıca ortaklaşa yapılması gereken masrafların bâzı hallerde kiracıdan alınmasına dair hükümler konulmuştur.

Anagayrimenkulün en üstündeki katın malikinin kendi katını tamamen yıktırma hususunda kanun o malike bir hak tanımamıştır. Ancak 19 ncu madde hükümleri mahfuz olmak üzere, bir bağımsız bölümün tamiri için diğer bir bölüme girme zarureti doğarsa o bölüm malikinin veya kiracısının buna müsaade ile mükellef bulunduğuna dair bir hüküm konulmuştur.

Kanuni mükellefiyetlere uymamakta ve borçlarını yerine getirmemekte ısrar eden kat malikinin bağımsız bölümünün cebrî temellükü esası tasarının 25 nci maddesinde, bir çok kayıt ve şartlara bağlanmak suretiyle bir müeyyide olarak kabul edilmiştir. Kat mülkiyetine dair en yeni kanunlardan biri olan 15 Mart 1951 tarihli Alman Kanununda da bu hüküm mevcuttur. Mahkemenin gayet istisnai hallerde ve son derece zaruri olan durumlarda uyulabileceği bu hükmün, kat mülkiyetinin iyi işlemesi için, kanunda yer alması bir zarurettir.

Kat maliklerinin hak ve yükümleri bu tasarıda, komşuluk hakları da Medeni Kanunun 661 nci maddesinde gösterilmiştir. Kat maliklerinin birbirini rahatsız etmesinden bir zarar meydana geldiği takdirde hâkimin müdahalesini istemek (tasarının 33 ncü maddesiyle) zarar görene tanındığı gibi, zararın tazmini hususunda da bu kanunun hükümlerinden başka, genel hükümlerin de uygulanacağı tabiî görülmüştür.

Kat maliklerinin yapmaları yasak olan işler 24 ncü maddede gösterilirken zikrolunan misaller tadadî mahiyette değildir. Özellikle maddenin birinci fıkrasında mesken veya iş veya ticaret yeri olarak kullanılan anagayrimenkulde hangi müesseselerin kurulup kurulmıyacağının incelenmesi bakımından, anagayrimenkulün genel durumunun göz önüne alınması ve açılacak iş yerlerinin biribiriyle olan alâkası ve bunların binanın durumu ile bağdaşıp bağdaşamıycağı noktaları incelenmek lâzımdır. Bir anlaşmazlık çıktığı takdirde bütün bu cihetler göz önüne alınarak bir karara varılması hâkime düşmektedir.

Not: Gerekçe Hükümet tasarısının bölüm gerekçesidir (DÖRDÜNCÜ BÖLÜM, madde 18–26); tasarıda maddeler tek tek gerekçelendirilmemiştir. Gerekçe bölünmeden gösterilir; maddeyi numarasıyla anan paragraf vurgulanmıştır. Sayfa taranmış görüntüdür; metin görüntüyle sözcük sözcük okunarak yazılmıştır.

13/4/1983 tarihli ve 2814 sayılı Kanunun 10. maddesiyle yapılan değişikliğin gerekçesi

(Değişik birinci fıkra: 13/4/1983 - 2814/10 md.)

Teklif eden: Hükümet tasarısı (Bakanlar Kurulu)

Madde 10. — Kat Mülkiyeti Kanununda ortak giderlerin kat malikinden alınması kuralı kabul olunmuştur. Sözü edilen Kanunun 22 nci maddesinde yapılan değişiklikle kat malikinin sorumluluğu bertaraf edilmeksizin giderlerin kira alacağına mahsuben kiracıdan da alınması hükme bağlanmıştır. Maddenin değişik şekline göre kat maliklerinin ortak giderleri ödenmemesi halinde kiracı hakkında da dava açılabilecek ve icra takibi yapılabilecektir.

Not: Kanunlaşan metin tasarı metninden farklıdır (Danışma Meclisinde ve Millî Güvenlik Konseyinde değiştirilmiştir); gerekçe Hükümet tasarısına aittir. Millî Güvenlik Konseyi Adalet Komisyonu raporu: «10 uncu maddesi, kiracıların sorumluluğu, ödemekle yükümlü oldukları kira miktarı ile sınırlandırılarak yeniden düzenlenmiştir.» Sayfa taranmış görüntüdür; metin görüntüyle sözcük sözcük okunarak yazılmıştır.

14/11/2007 tarihli ve 5711 sayılı Kanunun 10. maddesiyle yapılan değişikliğin gerekçesi

(Değişik son cümle: 14/11/2007-5711/10 md.)

Teklif eden: Hükümet tasarısı (Bakanlar Kurulu)

Madde ile, Kat Mülkiyeti Kanununun yürürlüğe girdiği tarihte var olan 17/2/1926 tarihli ve 743 sayılı Türk Kanunu Medenîsi, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bu nedenle Kat Mülkiyeti Kanununun 22 nci maddesinde ifade edilen ve yürürlükten kaldırılan Türk Kanunu Medenîsinin 807 nci maddesinin yerini 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 893 üncü maddesi almış olduğundan bu husus düzenlenmiştir.